De Overgang ….wat een zegen..(ook voor mannen!) (ook de menstruatie)

Ik heb altijd gedacht, nou ja, zeker zo’n jaar of 15: De overgang? Wat een flauwekul, daar ga ik echt niet aan mee doen! ‘Zo’ gaat dat echt niet bij mij gebeuren.
Zo, als in: opvliegers, stemmingswisselingen ….
Hmmmm kan ik niks meer bedenken?
Nah, misschien ook wel genoeg…

En tja, dan komt er ergens een moment dat je menstruatie uit gaat blijven…. Eerst nog wat wisselvalig, maar dan toch naar een punt dat je het al een jaar niet meer ervaren hebt. Onvermijdelijk dat dat gaat gebeuren, ja, dat snap ik. En ik was ergens onderweg zo dankbaar geworden voor die maandelijkse bloedingen!?! Ik was er zo van gaan houden…… En dan moet ik het nu los gaan laten?

Ik vond het vroeger een hel, dat menstrueren. Het begon bij mij aan het einde van de lagere school en sprak er met niemand over. Weer een stukje van jezelf wat liever niet bestaansrecht heeft…. Naar mijn idee waren die anderen echt nog niet zo ver, er werd gewoon niet over dergelijke dingen gesproken. Ik woonde in die tijd bij mijn vader. Tja, en wat moet zo’n man daar nou mee? Ik was de grote meid en loste het zelf wel op. Wel fijn dat mijn vader het gebeuren gedeeld had met de buurvrouw, die duwde mij een boekje in de handen over allerlei puber-zaken en met de boodschap dat ik altijd bij haar terecht kon met vragen. Zij, moeder van drie zonen en ik, zo verlegen als wat. Je begrijpt wel dat ik daar nooit gebruik van heb gemaakt. Het boekje daarentegen was een zegen.

Menstruatie die ook een zegen blijkt te zijn
En dan….ergens in mijn dertiger jaren…. Het begint me te dagen hoe wonderlijk die menstruaties wel niet zijn… Je bent vaak emotioneler en dus(!) …dichter bij je gevoel. Het heeft de kleur rood en het gebeurt in je onderlijf, je basis. Alle aandacht voor je ‘basis’, zoals je de wortelchakra, die de kleur rood draagt, kunt bekijken. Voor je systeem is het fijn als de basis goed is, vandaaruit kun je verder groeien. Dus, hoe bijzonder!!!! Dat wij vrouwen elke maand gewoon ‘gedwongen’ aandacht mogen hebben voor die basis! …daar wordt je toch even stil van, dat je systeem het zo regelt opdat jij maar de beste omstandigheden krijgt waardoor je meer in de essentie kan komen…!?
Daar transformeerde mijn kijk op het hele maandelijkse gebeuren, dus. Ik ging het waarderen, voelde me bijzonder. Dit ritueel wat zich vanzelf keer op keer aandient wanneer het weer tijd is. Die natuur die zo door je heen leeft, zo tastbaar…. Dan word je toch dankbaar!? Dan voel je je toch gezegend….!? Ikke dus wel.
En juist misschien ook wel omdat je onderlijf, je vagina, yoni, of hoe je het ook wilt noemen, zo’n onder-geschoven-kindje is (in de algemeenheid)! Het verdient de eer, de aandacht en de liefde! En als je stilstaat bij die bijzondere dingen rond je menstruatie, dan ga je ook meer beseffen hoe ongelofelijk bijzonder je bent. Het is je heilige tempel… Je kunt gewoon een nieuw leven in je binnenste laten groeien!!??!!! ….het is een bijzonder, maar kwetsbaar, gebied. Rede te meer om het vooral te eren, het met liefde te benaderen. Je maandelijkse momenten helpen je herinneren.

Overgang
Het onvermijdelijke gebeuren gebeurt…. Ik weet niet precies wanneer het begon, maar de menstruatie bleef uit. Soms was het er wel en dan lang weer niet, totdat het blijkbaar inderdaad gewoon klaar is. Finito, einde…. weg, waar ik zo vriendjes mee geworden was…
Maar, hé, evengoed ga ik niet meedoen aan die ‘flauwekul’, hoor!!!
…en dan komen er momenten, dat je het toch verdacht warm gaat krijgen… Hmmm, wa’s dat nou!?
Opvliegers noemen ze dat, dus. Maar goed, het was evengoed nog best te doen, zo erg was het niet.

Al heel snel, misschien na een paar weken, begint me iets op te vallen. Mijn denken heeft invloed op mijn opvliegers….. Als er iets door mijn denken gaat wat omschreven kan worden als ‘piekeren’ of anderszins zorgen, dan krijg ik het warm…!?! De energie van mijn staat-van-zijn beïnvloed die thermosstaat in mij…..
En gestaag ontvouwt zich in mij de hele betekenis van ‘de’ overgang… In ieder geval van mijn ‘overgang’. WAUW….wat mooi…!
Ik laat het ene mooie los, om er nog iets mooiers voor in de plaatst te krijgen.

Dit gaat over ‘worden wie je in wezen bent’.
De overgang is een fase in je leven waarin je begeleid, en uitgedaagd(!) wordt om te worden wie je in je blauwdruk bent. De blauwdruk is je zielen-pad, dat wat je te doen hebt in dit leven. Het verlangen van je ziel….
In de overgang krijg je des te meer de kansen om vastgezette energie weer los te maken, o.a.. De opvliegers zijn verhoogde energieën die de boel los proberen te maken. Toen ik dit besefte werden de opvliegers minder, ik was immers bewust van wat er gebeurde en was daarmee meteen alert op mijn staat-van-zijn. Kreeg ik een opvlieger, dan wist ik ook meteen wat er losgemaakt diende te worden. En eigenlijk waren die dingen bij mij simpel, het waren reminders van de energie van mijn denken waar ik op gewezen werd. Enkel een keer waar de opvliegers feller en vaker waren…. Toen had ik in die tijd veel last van verkramping in mijn schouder. Tijdens een yogales heb ik daar op een moment liefdevol contact mee gemaakt en dat deed de opvliegers stoppen. Daarna nooit meer een opvlieger gehad. Normaal als mijn schouder verkrampte vocht ik er tegen, zocht door beweging verlichting en probeerde het dus vooral ‘weg te krijgen’. In deze les volgde ik een dieper gevoel. Ik besloot te stoppen met de oefeningen en in rust op de mat te gaan liggen. Ik zag naast me een dekentje liggen en die drapeerde ik liefdevol om mijn schouder, op een manier zoals een ouder liefdevol een kind zou toestoppen. En toen moest ik in één keer zooooooo huilen, voelde zo een diep verdriet in mij….. Wat ik deed, stoppen, liefde en aandacht aan mijn schouder geven… dat was wat ik nodig had! Dat was oude pijn die niets anders dan dat nodig had om gehoord en gezien te worden.

Een opvlieger is er, in mijn ogen, om je te wijzen op een disbalans ergens in je. Ze zijn er om op te ruimen wat niet meer bij je past, waar je zonder kan. Als die ‘kachel’ aan gaat en je bent je verder nergens van bewust, dan zal die kachel veel vaker aan moeten gaan, want heel-worden zit in je blauwdruk. Begrijp je de diepere betekenis van deze overgang naar je wijzer en hoger zelf, dan is die weg echt heel soepel, simpel en kort.

‘Pijntjes’ als je ouder wordt?
Als ik ergens last of pijn heb, dan is het zeker een uiting van onbalans in mij. Het gaat altijd over iets aan de ‘binnenkant’! Ik heb dan zelf-onderzoek te doen. Intuïtie is een hele goede daarin, want ik ‘weet’ het al voordat ik er echt over na ga denken. Het is de eerste vage gedachte die in me opkomt.
Zou het niet zo zijn, dat als je ouder wordt en misschien meer pijntjes krijgt, dat dat ook gewoon je systeem is die je wilt helpen de volgende fase ‘heler’ te betreden? Ik denk het wel. natuurlijk gaat je lichaam een keer sterven en zullen functies minder worden, maar pijntjes…? Pijn is een signaal, een roep om aandacht.

Laats sprak ik er nog met iemand over en dan hoor ik dingen als: ‘ja, maar ja je wordt ook ouder, hè!’ als het over pijntjes gaat. En als je dan bij een arts bent geweest en die weet het niet zeker en misschien wel iets zegt van: een lichte vorm van artritis/artrose b.v. Dan heb je ook nog eens te maken met een beperkende factor die een grotere rol kan gaan spelen dan je zou willen. Ik zeg niet dat dit echt een verkeerde diagnose zou zijn! Ik geloof namelijk dat we te makkelijk dingen aannemen voor iets, en er het dus maar bij laten, en er dan in gaan geloven, terwijl het misschien gewoon een teken is dat je nog iets te helen of op te ruimen hebt.

Ik heb het niet over ‘stemmingswisselingen’, omdat ik daar zelf geen ervaring mee heb, maar ik kan me levendig voorstellen dat dit vooral te maken heeft met je emotionele welzijn. Hoe de balans daarin is. Onderzoek wat er achter een bepaalde emotie zit, wat voel je echt? Welke emoties hebben nog geen thuis gekregen? Waarom en waar komen ze vandaan? Alle antwoorden heb je zelf al.

Je kunt gewoon vitaal ouder worden, is mijn overtuiging. Je bent vitaal als je levensenergie vrij kan stromen, zonder belemmeringen en blokkades. Dit leven bestaat uit ervaringen en juist om wat jij er mee doet! Dat is je groei. Jouw missie is HEEL de mens te worden die je wilde zijn, dat je gekozen hebt te zijn. De overgang brengt je tijd en ruimte om je wijsheid te gaan leven, je ervaringen te gaan integreren. Dit is ‘het’ moment! Helen en opruimen is een gevolg daarvan. Ik begreep dat ik hier een deel ging verwezenlijken waar ik mijn hele leven al naar uitgekeken heb. Ik wist dat alleen eerst nog niet…. gezien mijn aanvankelijk sceptische houding aangaande ‘de overgang’.
Maar zie je? Zo ‘wist’ ik dus al, om mijn idee van ‘flauwekul’, dat er iets anders aan de hand moest zijn. Diep in mij was daar al die tijd de herinnering van mijn blauwdruk al , mijn ziel.
Verschuil je niet achter een aangepraat, te kort schietend, beeld van de overgang. Neem niets voor waar wat anderen zeggen, ook niet wat ik hier schrijf. Zoek je eigen waarheid hierin.
Mis de essentie niet…!

Ik denk dat de overgang een periode is van uitbalanceren. Hier ga je de wijze oudere worden. Maak de balans op en geniet van het heerlijke pad wat nog voor je ligt. Want dat is de weg waar je het lijden los mag laten, hier worden de punten verbonden.
Je zou bijna kunnen zeggen: This is what you came for!

31 oktober 2018

Lezersadvies:
Bedenk, bij wat ik schrijf, dat het dingen zijn die ik ervaar of die door mijn hoofd spoken, er valt geen waarheids-waarde aan te geven. Het is gewoon mijn ding van dat specifieke moment 😉 Ik hoop dat mijn gedachten en mijn ervaringen je inspireren, dat het zo is dat ik net iets zeg waar jij ook wat aan hebt, maar dat je vooral jezelf ook mag delen!. Je bent het waard.

2 Responses to De Overgang ….wat een zegen..(ook voor mannen!) (ook de menstruatie)

  1. Bo Pronk says:

    Wow wat een herkenning en Jaa zo zie en voel ik het ook maar wel super hoe je het verwoord…
    Dankjewel lieve Babette, een traantje van geluk en intens gevoel & herkenning.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *