Ja, ik wil! …

Gister samen met Indra, mijn dochter, een dode witte reiger gevonden…
We liepen heerlijk, zonder jas, te genieten van de natuur, ik zag drie veertjes liggen en dacht meteen: ‘die zijn vast van een witte reiger’. En ik kijk iets verder en zie hem liggen.. geen bloed, wel het borstbeen al zichtbaar. En hij mist een vleugel. Best raar, zomaar zonder vleugel.
We twijfelen enorm, wel mee nemen of niet? Een paar veren meenemen dan? Maar dat lukt niet, zitten te vast. Man, wat een mooie vogel! En die vleugel, echt magnifiek!! Het is mooi hoe we allebei respect hebben voor de geest van deze vogel …voor de natuur. Toch besluiten we hem mee te nemen. Indra gaat thuis meteen druk aan het fotograferen en tekenen, ze is helemaal geïnspireerd. Ik maak ergens tussendoor nog even een snel schilderwerkje voor het te donker wordt. Later besluit ik hem morgen maar gewoon terug te brengen, weer neer te leggen waar hij lag. Ik denk namelijk ook aan de keer met de fazant….(…als je wilt lezen). Brrr, wat werd ik naar van het ontdoen van de vleugels! Je moet weten dat ik de wens heb eens nog mooie beelden te maken en dan passen dergelijke vleugels en botten er prima in. Ik geloof zelfs dat ik om die wens die mooie mannetjes fazant toen vond.

Mijn moeder belt me die avond en ik vertel over de reiger. En nu ga ik hem toch houden en de vleugel ontdoen van het lijf. Mijn moeder vertelde me dat ik die vogel niet voor niets gevonden heb, dat het een eer voor die vogel is dat ik op die manier zijn schoonheid wil gebruiken. Ja, inderdaad, ik vond hem niet voor niets! Ik mag er iets mee doen. Ik heb nog even gekeken hoe je vogels kunt prepareren, maar ik denk dat ik daar een beetje te laat voor ben, hij stinkt namelijk al lichtelijk. Ik ben er nu wel achter dat het niet verboden is om vogels mee te nemen, je moet ze echter wel registreren als je ze opzet.

Ik vind het wel heel bijzonder, hoor, dat ik weer zo’n bijzonder exemplaar vind. Ik vind nooit andere dode dieren, dus ook geen ‘gewone’ vogels.

De afgelopen dagen ben ik met mijn bewustzijn weer bij het onderwerp ‘de kracht van je gedachten/intenties’. Dit door toedoen van het observeren van mijn eigen gedachten en wensen en door de yoga les. Ja, soms veranderen er dingen of gaan dingen anders dan je gewend bent, ik kan dan in de meeste gevallen het loslaten en er vertrouwen in hebben dat het gaat zoals het gaat en dat het precies goed zal zijn. Dat het leven je dingen voorschotelt waar je iets aan hebt om te groeien. Maar ergens past me deze passieve houdingen niet bij alles…. En dan denk ik weer aan al die keren dat ik iets wenste, of bedacht, en dat het zomaar werkelijkheid werd. Ja, zeg…!!! Dat is nou het leven wat me laat zien dat ik scheppingskracht heb, dat is waar ik ook op mag vertrouwen! Er in geloven… dat het ook echt zo is. Maar dat is nogal een harde dobber. Iets in mij laat me dat weten steeds weer een beetje uit het oog verliezen. Ik meen dat we dat collectief zo ervaren, dat we te veel in een soort slachtofferrol zitten, niet genoeg beseffen dat we enorme invloed hebben op de energie, dat we die energie ook zelf zijn. ‘Energie volgt de gedachte.’ Tjee, dat is zelfs wel eens beschreven, dat zelfs de gedachten (verwachting) van wetenschappers invloed heeft op de uitkomst van een onderzoek.

En vanochtend… met de zomertijd die weer in is gegaan… Ik word gewoon strak om de zelfde tijd wakker als anders!?! Gewoon omdat ik weet dat het vanaf nu weer zo gaat, omdat ik er bewust van ben. Ik heb er ook echt nooit enig hinder van als de tijd verzet wordt!

In de yoga les kwam de werking van de chakra’s aan de orde en bij de derde chakra herzag ik eigenschapen. Sterk naar voren kwam nu ‘Ik Wil’, wat bij die chakra hoort. Ja, precies, van dattum, daar ben ik mee bezig! En door het te koppelen aan die chakra kan ik er ook bewust van worden wat dit met mijn andere chakra’s doet. Ik ga er van uit dat een goed werkend chakra de andere energiepunten ook weer impulsen geeft. Ik kan me ook gaan afvragen wat heb ik nog nodig om dat Ik Wil meer vorm te geven?

Tja…. En dan vind ik die bijzonder vogel….. die ook een beetje zegt: ‘joehoe, weet je nog toen je die fazant vond? Dat was omdat je het wilde’.

Gebruik je dromen, fantaseer wat je wenst en wilt, geef het vorm in je gedachten en geloof er ook in. Je bent tot meer in staat dan je vaak denkt ?

Eerlijkheidshalve nog even toevoegend:
Ja, ik denk vaak alle richtingen op. zo heb ik me ook afgevraagd: waarom één vleugel? Ik? Ontvleugeld?
Maar ik zie ook iets anders… mijn linker schouder (de vogel mist zijn linker vleugel) die weer op een vernieuwd niveau aandacht van me vraagt. Afgelopen jaar is daar een verschuiving geweest die me ‘verlichting’ en opening heeft gebracht en nu mag ik daar blijkbaar nog wat verder in afzakken. Verder onder ogen komen wat er aan energie nog vast zit.
Mooi is het leven, hè!?!
…je hoeft het alleen maar te zien.

<3

25 maart 2018

Lezersadvies:
Bedenk, bij wat ik schrijf, dat het dingen zijn die ik ervaar of die door mijn hoofd spoken, er valt geen waarheids-waarde aan te geven. Het is gewoon mijn ding van dat specifieke moment 😉 Ik hoop dat mijn gedachten en mijn ervaringen je inspireren, dat het zo is dat ik net iets zeg waar jij ook wat aan hebt, maar dat je vooral jezelf ook mag delen!. Je bent het waard.

Reacties zijn gesloten.