Zijn wie je bent (?)

zijn-wie-je-bent

Eigen werk

 

Mag ik zijn wie ik ben?
Mag ik van mezelf zijn wie ik ben?
Zie hoe er een wezenlijk verschil is tussen deze twee zinnen! Ik geloof dat ik even dieper in de materie van die tweede zin mag duiken. Ik zal je deelgenoot maken van wat ik de laatste dagen ervaar. Weet wel dat ik het zelf oké vind, meer dan oké, ondanks hoe dingen soms voelen… Ik kan ik net een paar tranen wegvegen en tegelijk blij zijn. Ik word blij als ik de samenhang van dingen zie en voel.

Ja ik mag zeker zijn wie ik ben! Ik ben behoorlijk content met mezelf en het leven wat zich steeds maar weer verder ontvouwt. En toch kom ik op een punt dat ik daar blijkbaar nog iets te halen heb.
Ik ben de laatste tijd bezig met een nieuw doek, maar omdat het niet zo groot is en vrij smal leek het me mooi om er een soort tweeluik van te maken. En dat voelt als een beetje te veel, lijkt het. Ik maak niet aan de lopende band werken op doek, dat zijn processen die op de juiste tijd onder de juiste omstandigheden plaatst vinden.

Ik weet niet meer precies wat de aanleiding was, maar het voelde voor mij goed om ’s avonds, voor het slapengaan aandacht te besteden aan mijn energie punten, ook wel chakra’s genoemd. Ik besloot de zeven grote chakra’s bij langs te lopen, te beginnen bij de basis. Maar ik kom steeds niet verder dan de eerste twee, twee en een half! Ik zeg voor mezelf een zin die ik passend vind en probeer me dan de energie voor me te zien, ik duik als het ware in de energie die ik in mijn lichaam voel.  Bij de basis chakra zeg ik bv de volgende zin: ‘Ik ben veilig en ik mag er zijn’

In deze dagen voel ik me ook niet zo fit, om het ‘ziek’ te noemen is me net iets te ver, maar alles wat ik er van boven in stop komt er aan de onderkant weer uit. Ja, ik weet dat dat de normale gang van zaken is, maar het gaat nu in een best hoog tempo en de structuur is vloeibaar. En ik kan niet anders dan ergens toch bewust te worden van de ‘eventuele’ correlatie tussen de aandacht voor de chakra’s en dit ‘opschonen’. Ik zeg met nadruk ‘eventueel’ omdat ik meer sceptisch ben dan je aan de hand van mijn schrijven zou denken. Niets is wat het lijkt 😉

Ik maak met plezier en in een flow een nieuw doek. Het bevat ook een gezicht die maar deels zichtbaar is, er is maar één oog zichtbaar. Het tweede doek wat ik maak bevat ook een gezicht wat maar voor een deel te zien is, alleen zijn er nu twee ogen…. Vanaf het moment dat ik denk dat ze klaar zijn begint er een stemmetje zich te laten horen. Ik kan het nu blijkbaar niet redelijk-tevreden loslaten, klaar zijn. Mijn stemmetje laat weten wat ik(dat deel) nou wel niet van mezelf denk: “Ik lijk wel gek om zo doeken te maken die ik exposeer, wie denk ik in hemelsnaam wel wie ik ben? Ga jij eens even rap normaal doen en hou het gewoon bij tekenen voor jezelf! Je zet jezelf voor gek!” In dit deel zitten meerdere processen.
Ten eerste maak je altijd iets wat van binnenuit komt! En je binnenkant is toch vaak kwetsbaar, niet!? Maar ik ben me bewust van die kwetsbaarheid en wil dat juist delen opdat we elkaar dan juist meer mogen zien voor wie we werkelijk zijn! De ander ook uitnodigen te zijn wie je bent. Waarom dan nu in één keer zo in de verdediging/bescherming schieten?
Ten tweede heb ik mezelf wellicht geforceerd door dat tweede doek (met twee ogen!) te maken, die ontstond wellicht te veel vanuit mijn hoofd… Of was het juist goed om zo de grens van ‘een bepaalde vorm van mezelf exposeren’ te naderen (of overschrijden)? Hoe het ook zij…. Door die doeken komt er ook iets in beweging.

Dan ga ik naar bed en krijg het niet zo goed voor elkaar bij de basischakra te blijven, ik schiet als het ware steeds in de oranje kleur van de tweede.
Vanochtend werd ik wakker, met mijn droomwereld nog redelijk vers in mijn geheugen. En daar voel ik me redelijk-een-beetje verdrietig onder…. Want mijn dromen waren weer zoals ik ze al zo lang heb beleefd (en ook al zo lang niet meer gehad): Ik mag niet gezien worden, dat is gevaarlijk.
Het gevoel uit de droom maakt me verdrietig, niet het feit dat ik weer een oud-droom-ding ervaar! In die dromen ben ik altijd op een gevaarlijke missie en mag ik niet gezien worden. Deze keer was ik niet alleen, er was een soort man-wezen.

Ik kan dan niet anders dan de samenhang van dit alles waarnemen. Zo doe ik dat…. En ik weet dat dat groei is 😉

Soms kunnen dingen niet fijn voelen, maar weet dat je dan soms klaar bent om een level verder te mogen gaan.  Het helpt vooral om jezelf de vraag te stellen: “Wat gebeurt er nou eigenlijk?”

Omarm je onzekerheden en je subtiele gevoelens en wees dan vooral lief voor jezelf 🙂

10 okt 2016

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *