Knopen ….in en uit de knoop

De lessen op dinsdag staan in het teken van ‘knopen’. Dit als eerste, want van daaruit zijn we bezig met Keltische knopen.


Weet je….iedereen doet de dingen op zijn eigen manier. Zo ook ik, met mijn bewustzijn. Iedereen heeft zo zijn levenspad en er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Ohhhh hoe bijzonder leuk dit weer, deze woorden!!!! Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden…..hahaha, ik heb nu zo’n gevoel dat ik daarom in plaats van dit schrijven, mijn vorige schrijven eerst plaatste. Daarin schrijf ik over mijn ervaring in Rome….. toen heeft daar een belangrijke verschuiving in mijn bewustzijn plaatst gevonden. Rome staat in dit geval voor ‘wakker worden’, …er zijn meerdere manieren om wakker te worden.  Ohhh wat een leuke woordspelingen/toevalligheden weer 🙂

Nu ga ik het hebben over ‘knopen’ en alles waar het mij weer raakt. Ook al heb ik al veel vaker mezelf al tekenend verbonden met deze symboliek, elk moment in je leven is weer nieuw. Zo ook nu weer, ik zie weer anders… en meer 🙂

Lessenserie opzetten
Ik had al tijden van te voren deze lessenserie gepland, maar het lukte me maar niet om van te voren alles klaar te hebben. Ja, ik heb genoeg tekeningen die ik ter inspiratie kan gebruiken. Maar zo werkt dat niet voor me, ik wil me er opnieuw mee verbinden. Dat betekent nieuwe tekeningen en een vernieuwde lesinhoud. Ik hou niet zo van kunstjes herhalen, dan wordt het saai voor me. Als ik het opnieuw vorm ga geven betekent het dat ik me er ook weer meer mee verbindt. En wat ik dan vooral merk, nu ik er inmiddels actief mee bezig ben, is dat het thema me ook weer raakt, er gebeurt weer van alles wat met de symboliek te maken heeft. En dat komt tot stand door bewust te zijn.   Ohh ja, ik nodig je zo graag uit bewust te zijn van van-alles-en-nog-wat. 🙂 

Dat het beginnen van vorm geven aan de lessen wat langer duurde dan ik eigenlijk wou komt dan waarschijnlijk omdat mijn systeem nog wachtte op andere dingen die nog moesten gebeuren. En daarbij kreeg ik ook nog een opmerking van een komende cursist te horen die me inzicht gaf waardoor ik rekening kon houden met een logischer opbouw van de lessen. Dingen gebeuren gewoon niet voor niets! Als je geduld hebt en openstaat voor van alles, kan er ook van alles op je pad komen.
En zo ervoer ik persoonlijk ook weer van alles.

 
Dromen
Tegenwoordig droom ik elke nacht heel veel, het is net een soort opleiding die ik in de nachtelijke uurtjes volg 😉 (hoe ik me voor die opleiding heb aangemeld wil ik graag een andere keer uitleggen). En zo werd ik op een ochtend wakker met een borstkas die bijna uit zijn voegen sprong van emotie (verdriet) die er eigenlijk uit wil. En dat voelt dan heel erg fijn, ik weet dat er belangrijke dingen gebeuren in mij. Mijn linker arm probeert mij al tijden iets te vertellen, maar ik spreek mijn eigen lichaamstaal nog niet vloeiend en anders: er zijn nog belemmerende factoren waardoor ik niet vol in dat lichaamsbewustzijn kan gaan. Nu, doordat gevoel in mijn borstkas, wist ik het zeker: mijn arm heeft iets te maken met dat wat vast zit in mijn borstkas! Joepie, want je moet je eerst bewust zijn en dan kunnen dingen veranderen. Mijn linker arm heeft de neiging bij sommige spierspanningen te gaan trillen of dat het zich,  bij mijn onderarm of helemaal vanaf mijn schouder, gaat verkrampen.

Na de tekenles die ochtend, waarin ik ook fijn gedeeld heb wat ik voelde (het is vaak wenselijk te delen en dingen hardop het universum in te slingeren) ben ik lekker de natuur in gegaan. Mijn hele zijn hunkerde daarna, meer dan ooit. Nadat ik ook een poosje heerlijk in het zonnetje had gelegen voelde ik overal in mijn lijf mijn spieren verkrampen, althans dreigen te verkrampen. Man, ik zou toch niet willen dat het echt zou gebeuren want dan kan ik niets meer! Ja, ik heb veel ervaring met kramp, helaas… ik besefte dat het eigenlijk een soort knopen zijn. De energie bundelt zich tot een knoop, fysiek trekt het ook je spieren tot een opeenhoping. In dit geval kun je echt voelen dat ‘iets in de knoop’ hebben pijnlijk kan zijn.

Yoga
En dan is het weer tijd voor de wekelijkse yoga les. En deze maakt me weer een stukje verder bewust. Ik hoor de yoga docent zeggen: “.. en voel het tot je sleutelbeen.” En ik besef dat ik dat niet kan voelen. Ergens in mijn lijf vervaagd het gevoelsbewustzijn. En dat is zo, we hebben niet overal evenveel contact met ons lichaam. Dat kan verschillende oorzaken hebben, die meestal weer te herleiden zijn tot niet volledig toegelaten emotie (om het maar even verkort te benoemen). Ook als dit om een oude verwonding/blessure gaat!

 
Dus door deze yoga les beland ik weer bij mijn borstkas en kan het nu van nog meer kanten bekijken. Ik besefte al dat deze ‘vol’ was, maar nu besef ik ook dat ik er niet volledig contact mee heb, ik voel fysiek immers niet alles. Weet je….ik wist dit niet eens, terwijl het toch waarschijnlijk al een hele poos van mijn leven zo is!?
Hier schrijf ik iets meer over vastzittende dingen in het lichaam en yoga.

Tekenen van je ervaring
Ik besluit op een dag dat ik er maar een tekening van ga maken. Ik wil namelijk wel van alles doen aan die ophoping/knoop in mijn borstkas/arm, maar ik weet even niet wat en hoe. Tekenen is dan een vorm van, op een andere manier dan denken, uiting geven aan wat van binnen speelt. Ik benader het plan van tekenen wel met mijn denken, maar omdat je in een soort ontspanning komt is er ook meer ruimte voor je onder en boven bewustzijn. Je kan dan soms dingen gaan tekenen die je met je denken alleen nooit tot stand zou hebben gebracht. Plus dat het tekenen voor mij ook zoiets is als een boodschap die ik het universum in slinger (energie is met elkaar verbonden…) Het universum en mijn zijn (wat in feite voor mij een geheel is) laten weten dat ik hier op dit punt ben, dit wat ik teken. Zie het als een soort samenvatting van wat ik voel, begrijp en ervaar. En na het tekenen kon ik het zo voelen in mijn lijf, zo’n ontspanning!

 

Ik teken de verknoping in mijn arm voor het gemak maar even aan de buitenkant van de arm. Ook wil ik graag de afgesloten borstkas tekenen. En dan kom ik tijdens het tekenen op het idee van dat meisje met de sleutel (resultaat van boven- en onderbewustzijn).
Wat ik dan in de afgeronde tekening zie is vooral de boodschap dat ik het ‘zelf in de hand heb’. En dat is fijn, want dat weet ik en ik vertrouw er ook op dat alles wat ik nodig heb in mijn bewustzijn opkomt 😉 En dan het meisje…. Ze zit gewoon te wachten tot ik de sleutel aanpak…..! De lieverd, ze is er gewoon. Geduldig wachtend tot ik haar zie.
Wat ik nog kan doen is bekijken hoe oud ik denk dat dit meisje is, dat zou dan ook weer een soort van sleutel zijn naar de rest van de boodschap, het onderliggende… dat de ‘afsluiting’ iets van doen heeft met die leeftijdsfase.

 

En zo ontrafelt er een hele hoop in mij…. Gewoon alleen al door bewust te zijn van het thema ‘knopen’.
Hoe?
Ik ben me bewust van het thema en let dan in het dagelijks leven op wat er op mijn pad komt.

30 maart 2017
(17 april geplaatst)

 

 

Lezersadvies:
Bedenk, bij wat ik schrijf, dat het dingen zijn die ik ervaar of die door mijn hoofd spoken, er valt geen waarheids-waarde aan te geven. Het is gewoon mijn ding van dat specifieke moment 😉 Ik hoop dat mijn gedachten en mijn ervaringen je inspireren, dat het zo is dat ik net iets zeg waar jij ook wat aan hebt. En soms kan het handig zijn om het ‘ene-oog-in-het-andere-weer-uit- principe’ toe te passen: neem tot je wat met je resoneert, laat de rest langs je heen gaan. 

gebruikte plaatjes:
eigen werk en internet (Supreme Consciousness, Boris Pelcer)

 
 

Comments are closed.