Chaos

       Beeldhouwwerk van Frederick Elliott Hart

Geen idee, absoluut geen idee waar ik het nu eigenlijk over wil hebben. Ik heb te lang gewacht met schrijven…. mijn innerlijke stemmetjes die me waarschijnlijk weerhouden hebben, dat ik eerder geschreven zou hebben.
Ik kan er natuurlijk een heeeeeel lang verhaal van maken 😉

Nu voelt het vooral als ‘Toeval bestaat niet’ en ‘Alles is echt verbonden met elkaar’, maar het kan zo uiteindelijk een ander titel krijgen 😉

Ik ben hier gewoon op aarde met de missie: groei. En dan blijven dingen zich maar ontvouwen, dat gaat gewoon oeverloos door. Waar ik godsgruwelijk blij mee ben (wat betekent zo’n uitdrukking nou eigenlijk. God zou hier van gruwelen? Dacht het echt niet!). En, voor als je het nog niet wist: ik schrijf om je te inspireren en te motiveren. Want stel dat ik nou iets deel waar je nou net wat mee kan, dat het op enige manier iets is wat ook in jou leeft? Dan kunnen we elkaar alleen maar versterken en motiveren, …dacht ik zo.

Ik heb het best vaak over ‘bewust-zijn’, ik weet het… Maar het is echt de sleutel tot de rest van je –zelf constructief woord in te invullen– leven!!! Ondergetekende, jeah thats me, werd op een regenachtige namiddag in Rome in één klap heel erg bewust, heel erg…. Je zou het bijna een mystieke ervaring kunnen noemen, maar in één klap zag ik wie ik was. Alsof ik boven mezelf uitsteeg en van bovenaf een totaler plaatje zag. Ik was meer dan een moeder, echtgenoot, dochter, zuster, juf… Ik ontdekte dat ik ook nog een ‘zelf’ was. Voor een ander misschien heel gewoon (geen idee!?), maar ik zag het voor het eerst en het was min of meer mind-blowing, En dat was het begin… een begin waarin niets meer kon zijn wat het leek. Een begin waarvan alles zich ging ontvouwen. Vaak alleen maar prachtig, maar soms ook zeer pijnlijk. Want soms moeten er dan dingen veranderen en dat kan wel eens betekenen dat je niet alleen je eigen leven maar ook dat van anderen op de kop zet. Maar je hebt eigenlijk geen keus, je kunt niet terug als je ‘wakker wordt’. Je hebt je ‘ding’ te doen. En je ding is dan zoiets als je zielsmissie, of je gevoel volgen… En dat schept dus onnoemelijk veel groei mogelijkheden. Maar durf je je gevoel te volgen? Dat is vaak heel erg eng. Ik heb veel chaos ervaren, eigenlijk was die chaos er al eerder, als ik er over nadenk…. Chaos is nodig om opnieuw orde te kunnen scheppen. We vinden het absoluut niet fijn als er chaos in ons leven is, maar neem van mij aan: het is oké. Daar liggen de kansen om dingen te veranderen, om dingen zo te rangschikken dat ze voor je gaan werken. Dat kan lang of kort duren, maar het komt, dat is zeker! Je krijgt alleen chaos als je niet op het juiste spoor zit, dus wees niet bevreesd als alles van een leien dakje gaat en je denkt dat je misschien wel ‘je trein mist’. Je doet je ‘ding’ en dat is goed.

Ervaar je chaos? Het enige wat je dan kan doen is dicht bij jezelf te blijven. Dat doet chaos met je, je kunt niet anders dan alles buiten sluiten. Daar is chaos misschien ook voor bedoelt, dat je eindelijk, zo hoog nodig, bij jezelf komt. En ik weet uit ervaring dat dat wellicht het aller engste is… maar het is ook precies de plek waar je alles kunt vinden wat je nodig hebt. (Maar dat zie vaak pas later… )
Probeer dan maar vertrouwen te hebben, vertrouwen dat alles precies goed is. En dan gewoon stil zijn, de storm langs laten gaan. Want ook deze storm gaat voorbij! Je hoeft nog niets te doen. Als je iets te doen hebt dan weet je wel wanneer het tijd is, dat voel je….

Ik denk dat chaos constructief is, het biedt de kans om dingen opnieuw te ordenen. We kunnen kiezen, we hebben altijd de keus. Kies dat wat het best voelt, dan zit je goed. Lijkt het alsof er nog meer chaos komt? Dan heb je waarschijnlijk de mogelijkheid gecreëerd dat je bepaalde ervaringen op mag doen. Ik geloof namelijk dat we juist van ervaringen groeien. Het leven gaat over dat: wat doe jij met ervaringen? Uiteraard geldt dit ook zonder chaos in je leven.

8 maart 2017

Comments are closed.