Start lessenserie Realistisch tekenen

Realistisch tekenen

realistisch tekenen dinsdag1

In deze lessenserie gaan we aandacht besteden aan realistisch tekenen (o.a. mensen, portretten, gebouwen, landschappen)
Je kunt eventueel ook losse lessen volgen, overleg dit van te voren even met mij.

Start dinsdag 2 mei, 19:00 uur
per les €15 (indien 6 lessen gevolgd worden)
losse lessen €17,50

Leave a comment

Open (doe mee) les, Start Keltische lessenserie

 

21 maart start een lessenserie Keltische knopen.
We beginnen met een les die je vrijblijvend mag meedoen. Zo kun je ondervinden of het je wat lijkt.
Het is een inleiding op de Keltische knopen. In deze les ga je ervaren: 

  • hoe je diepte in je werk kunt krijgen
  • dat er, na enige inspanning, rust en ontspanning over je komt
  • dat er meer orde in chaos is dan je aanvankelijk dacht 😉 

di 21 maart, 19:00 – 21:00 uur
Losse les € 17,50
6 lessen: € 15 per les

Leave a comment

Enkele resultaten Portrettekenlessen

Hier enkele foto’s van de laatste twee lessen (van de portrettekenserie).

Gister kwam naar voren dat het voor de meesten lastig is om de donker en lichtplekken de juiste toon te geven. Waar is de grens en hoe laat je die overlopen? Kun je het licht licht laten en het donker daar bij die plek laten? De valkuil blijkt vaak te zijn dat men beide graag in evenwicht wil brengen, of (beter gezegd:) dichter bij elkaar, maar dan verliezen ze hun kracht.
Laat het licht echt licht zijn, door het donker daar te laten waar het is. Het zal het licht namelijk versterken

Leave a comment

Opbouw portret in houtskool

Hier laat ik zien hoe je een portret in houtskool kunt opbouwen. Het is ‘een manier’… net als de wegen naar Rome: er zijn er meer  😉 

 

 

In les 4, van de portret-teken-lessenserie,  gaan we beginnen met kijken. Goed realistisch kunnen tekenen staat of valt met hoe goed je kunt kijken.
Waar zijn donkere stukken, de schaduw partijen?

 

 

Hier zet ik grof de donkere stukken neer met een kwast en houtskool poeder, maar dat kan ook met een plat stukje houtskool.

 

 

 

 

Vervolgens veeg ik dat wat meer uit in de vormen die ik wil.

 

 

 

 

En dan, omdat ik toch alvast graag wil zien wat ik wil maken, ga ik wat lijnen gedetailleerder neerzetten.

 

 

 

 
Het wordt al echt een beetje wat ik in gedachten had.

 

 

 

 

En toch ga ik weer uitvegen. Nu omdat ik zo de donkere plekken nog iets donkerder kan maken.

 

 

 

 

Ik bouw het portret dus eigenlijk op in laagjes, waardoor ik steeds meer contrast in het donker/licht krijg

 

 

 

Ik geef ook steeds meer vorm aan de strakkere lijnen zoals mond, neus en kaaklijn.

 

Vervolgens maak ik een paar plekken nog donkerder om meer diepte effect te krijgen (links kaak/hals, rechts haarpartij naast de kaak)
En dan vind ik het zelf wel mooi om het hier niet helemaal af te maken en geef zelfs nog wat vegen en vlekken op het papier.

 

En zo gaat dat soms 🙂
Ik hoop dat je zin krijgt om zelf ook aan de slag te gaan. Bedenk dat je eerst vooral goed moet kijken, dat helpt. Teken anders een getekend portret na, dat is makkelijker dan een foto of een echt persoon. Je ziet namelijk beter waar er wel en niet getekend is en hoeveel.
Succes en vooral: veel plezier!

 

Mocht je er niet uitkomen: de lessen hier zijn ook zeer stimulerend, zeker ook omdat je met meerderen bezig bent. Het is dan soms net of je meevaart op de teken-energie die er dan rond hangt. Laat me weten als je interesse hebt, bij voldoende deelname kunnen we een start datum gaan plannen.

 

Leave a comment

Mixed Media lessen

Donderdag 2 februari start de lessenserie Mixed Media weer.

In deze lessen werk je met verschillende materialen en technieken in je eigen boekje. Deze lessen helpen je vrijer te worden in je manier van verbeelden. Je creativiteit wordt geprikkeld.

 
De lessen zijn zeer geschikt voor beginnende tekenaars/schilders. Je hoeft namelijk geen tekeningen te maken om iets moois te verbeelden (ook dit gezicht van hierboven niet). Voor de ervaren mensen is het verlangen misschien nog wel groter om zulke opdrachten te gaan doen. De ervaren deelnemers zullen (weer) geprikkeld worden en tal van (vernieuwde) mogelijkheden vinden om vorm te geven aan beelden en ideeën. Voor de beginner is het fijn omdat je gerichte opdrachten krijgt en leert kennis maken met meerdere materialen en technieken. Tip: lees de ervaring van Janine (Ervaring cursisten, mixed media lessen 2015)

Do 2 februari 19:00 – 21:00 uur
6 x 
Kosten: €17,50 per les 
inclusief eigen boekje, materialen, koffie/thee en lekkers

Posted in Berichten | Leave a comment

Portrettekenen

Heb je ook zin om te leren portrettekenen, of jezelf daarin te verbeteren?

Op vrijdag ochtend is er nog plek voor je.
De lessen zijn 1 x per 14 dagen
Start 27 jan. 9:30 – 11:30 uur
6 lessen
Kosten € 90 (mag ook per les betaald worden, € 15)

Posted in Berichten | Leave a comment

Binnenkort

lessen-jan-feb

Posted in Berichten | Leave a comment

Losse tekenles aquarel

Dinsdag 11 oktober kun je een losse tekenles volgen.
img_7228

Je bent van harte welkom van 19:00 – 21:00 uur
€17,50 (inclusief materiaal en koffie/thee/lekkers)

We gaan werken met aquarel op papier.
Je gaat naar huis met een landschap en een fantasie werk

Dit is tevens het begin van een lessenserie aquarel. In een serie van 6 a 7 lessen werken we toe naar een kleurrijk fantasie werk, al dan niet met realistische aspecten.
De 6 lessen daarop gaan we verder in aquarel, maar dan komen er meer realistische onderwerpen aan bod. Ook is hier ruimte om je eigen ideeën met aquarel vorm te gaan geven.

Volg je een lessenserie dan betaal je €15 per les.
(incl. materiaal, koffie/thee en wat lekkers)

Posted in Berichten | Leave a comment

Bewustzijn verruimend

Bewustzijn verruimend

Ik heb al veel over het lichaam geschreven. Als ik zo terug kijk heb ik al aardig wat punten ‘aangeraakt’ (hihi, dat vind ik dan weer een leuke woordspeling). Er zijn nog wel dingen waar ik over zou willen schrijven, maar ik voel de vrijheid nog niet zo. En dan denk ik even na over deze zin….. “Wat gebeurt er nou in me?” … Het is heel fijn om jezelf regelmatig deze vraag te stellen, het maakt je bewust van subtielere dingetjes.

Ik geloof dat ik vandaag van-de-hak-op-de-tak ga schrijven… Ik hoor namelijk op de radio ‘I would die for you’. Ja, Prince is overleden en dat doet me toch meer dan ik gedacht zou hebben. Het was mijn maatje, mijn verwante, mijn mede rebel, de-geen-die-vast-mijn-pijn-begreep-maatje, mijn verdriet leek te resoneren met zijn geleden pijn. Ik was puber en hij had de lp Purple rain gemaakt. Maakt nu dat al die muziek op radio 2 me terug in de tijd laat gaan, dat ik weer even opnieuw die periode mag door-leven??

Ik wilde eigenlijk vertellen hoe bijzonder deze tijd is, dat we grote stappen mogen maken in onze groei. Ik voel het al een poos en ik krijg steeds bevestigingen. Het gaat om steeds meer worden wie je eigenlijk bent. Verbinding maken moet je oerkracht. Je hebt het waarschijnlijk al gevoeld, zo af en toe dat bewustzijn dat je zo op de goede weg zit. Je kunt het niet benoemen, niet in woorden vatten, maar je weet dat je soms zo dichtbij iets bent! En dat voelt gewoon heel erg goed. Het is gewoon thuis komen bij jezelf, dat is wat je aan het doen bent.
Althans in veel gevallen was dat het oorspronkelijke gevoel…. En nu kan het zijn dat het allemaal helemaal niet zo fijn meer voelt. Dat je zomaar,  zonder wat voor verklaring dan ook, je verre van optimaal voelt, weg euforie. Sterker nog: het is zelfs lang geleden dat je zo laag in je energie hebt gezeten. De één voelt die dingen sterker dan de ander, maar stop het niet weg. Veroordeel het niet! Het is er met een rede…
We hebben het in ons om de blauwdruk van ons zijn te gaan belichamen, worden wie je in wezen bent. Mee stromen met het leven, in verbinding … warm, stralend en in harmonie. Dat is wat je van binnen weet, welke beschrijving je er ook van maakt, je weet dat dat je potentie is! En ja, er zijn allerlei energieën in beweging die je helpen dichter bij je ware zijn te komen. Je voelt meer wie je bent en wat je wilt. Of misschien voel je eerst nog vooral dingen die je niet wilt. Nou maar dat is juist ook prima, dat is een begin. We zijn ook niet zo gewend(lees: opgevoed)  om op zoek te gaan in jezelf, dus hoe kun je nou zomaar ineens weten wat je echt wilt? Daarvoor is eerst een verbinding met jezelf nodig. En door te weten wat je niet wilt heb je al een verbinding met jezelf. Accepteer in volheid wat er is! Dus wees bijvoorbeeld blij dat je met gedachten komt van dingen die je niet wilt, in plaats van te balen dat je niet iets positiefs kan bedenken. Want daarmee doe je jezelf onrecht aan, je negeert een deel van jezelf. Zeg maar eens hardop tegen jezelf: “Wauw, ik weet wat ik niet wil! Ik wil niet …. En dat wil ik ook helemaal niet, ik baal zelfs…. enz. enz”. Wat nou, positief denken? Positief denken want dan trek je positieve dingen aan!? Oh ja daar zit wel een waarheid in hoor, maar dat is iets van een ander kaliber. Daar moet je je absoluut niet blind op staren. Want je slaat iets heel belangrijks over!
Er is een deel in je wat gegronde redenen heeft om zus-en-zo te denken, je hebt er niets aan om die gedachten links te laten liggen en te negeren.  Geef ze eens de aandacht en de ruimte en kijk wat het met je doet….

Zoals ik even door het overlijden van Prince terug geworpen wordt bij emoties van vroeger, zo hebben we allemaal voel-dingen op te ruimen. We komen allemaal van generaties waarbij het voelen op de achtergrond geplaatst werd. Voelen triggerde ook nog eens angsten in ons om dingen die we ons niet kunnen herinneren. Maar we zijn collectief inmiddels zo gegroeid, en daar spelen heleboel factoren in mee, dat we dingen mogen herplaatsen, mogen opruimen.
En daarom kan het zijn dat je je soms een stuk minder vrolijk voelt….. (en het kan heel erg helpen als je bewust bent van wat er nou aan de hand is). Het gaat om het hernieuwd door-voelen van emoties. Zie het als een kans om oude pijn(punten) op te ruimen. Je bent nu op een dieper niveau in staat om het puur te beleven. Vrij van belemmerende gedachten voortgekomen uit angst. Het gaat dus eigenlijk om voelen, dat we meer in verbinding gaan staan met ons voelen. En, oh wat hebben we daar grootse capaciteiten liggen…..!
Juich elke keer maar dat je dingen voelt, want dan gaan de dingen nog meer voor je werken. Je laat je systeem weten dat je bewust bent en dan kunnen er wonderen gebeuren, neem dat maar van me aan 😉
En ja, nu maak ik het schijf-cirkeltje rond:  vraag je zelf, als er iets in je voelen gebeurt: “Wat gebeurt er nou?” Nog steeds is met alles ‘bewust-zijn’ een sleutel en door jezelf die vraag te stellen ga je met je bewustzijn naar punten die aandacht vragen. En dat is alles wat je systeem dan nodig heeft: aandacht. Dan kunnen dingen gaan verschuiven en zul je antwoorden vinden.

Toch iets minder van-de-hak-op-de-tak dan ik dacht 😉 Ik heb me laten leiden door Prince

En misschien had ik ook wel graag wat van mijn persoonlijke wonderen willen vertellen, zoals dat ik bij een paar dingen mijn gevoel/intuïtie volg en dat ik daarom zonder enig probleem nu al 12 dagen niet meer rook. En ik was nooit van plan om te stoppen, hè!?!?! Dat is toch wonderlijk? Zo ben ik al die tijd ook niet meer met facebook bezig geweest of ander internet dingen. Voelt wel heel apart moet ik zeggen 😉 Maar goed, hierover misschien een ander keer.

Ik wens je veel voel-bewustzijn. Wees mild voor jezelf. Besef dat je al zo ver bent gekomen en dat je nu zover bent dat je dingen mag opruimen, …….echt opruimen.

Posted in Berichten | Leave a comment

Vrij voelen

En nu schrijf ik weer iets, wat dus nog steeds niet over het beloofde lichaamsbewustzijn gaat. Vrij voelen is nu aan de orde 😉 Waarschijnlijk ben ik wel op dit punt aanbeland juist door het lichaamsbewustzijn. Ik geloof dat zeker. Alles is immers met elkaar verbonden en:  actie-reactie.

Vrij voelen

Maar goed, ik ging vanochtend wandelen. Ik genoot zo van de zon, de temperatuur, de vogel geluiden en al het andere wat in de lucht hing. Het voelde echt lekker. Op een gegeven moment liep ik te denken aan een workshop die ik graag wil geven: intuïtief schilderen. Al lopend ben ik ‘m in gedachten al aan het geven, ik voel hoe belangrijk het vrij-zijn daarin is. En dat het dus ook een manier is om je vrijer te mogen voelen.
Ik sla een zandpad in en in één keer voel ik verdriet(!?!?). Zo van volop genieten naar verdriet! Van mezelf mag ik huilen, want het voelt wel groots, maar dat gebeurt niet, het is al weer over. Maar ik voel wel dat het iets te maken heeft met ‘je vrij voelen’. Het was een beetje alsof er een poort open ging en dat ik even de essentie mocht voelen. Ja, ik voel wellicht mijn ziel, de vrijheid wens. Heimwee naar die vrijheid? Vroeger had ik heel veel last van heimwee, een heimwee van terug naar je oorsprong willen. Nu besef ik dat ik dit gevoel van vrijheid mis en ik weet ook dat het gewoon in het hier en nu kan. Ik heb er even eerder in de wandeling al van genoten, toen voelde ik het! Dit is wat ik nu te doen heb, dit voelen is er ! Misschien nog een beetje verstopt maar dit is waar ik heen heb te gaan: dit gevoel van vrijheid me eigen maken.
Ik loop gewoon verder en ondertussen blij dat ik zo de emotie van zonet mocht voelen. Even later besluit ik dat ik ergens op een heuveltje wil gaan zitten, gewoon genieten en even stil bij mezelf zijn. Vooral dat stil zijn, er gewoon helemaal zijn….. ik struin een eindje door de bladeren en takken en vind een mooie boomstronk om op te zitten. Het is een plekje wat nog wel in zicht is voor mensen die over het pad lopen. Normaal zou ik liever een plekje hebben waar men mij niet kan zien, maar ik voel blijkbaar de vrijheid. 😉 Ha, is dat niet mooi!? Ik voel me zo vrij dat het me niet uitmaakt als mensen mij zien zitten! (Ik kan veel dingen doen waarbij het me niet uitmaakt wat mensen denken/vinden, maar soms voel ik me ook kwetsbaar en wil ik liever onopgemerkt zijn.) Ik zit daar lekker in het zonnetje met gesloten ogen en dan hoor ik een hond blaffen. Ik zie er twee lopen en één komt gezellig bij me. Even later is de baas ook in zicht. Ik maak een opmerking over de tweede hond en de baas struinde, net als ik eerder deed, over en door de bladeren en takken tot hij ook bij mij is. We hebben een fijn gesprek en dan gaan ze weer. En ik zit daar nog steeds en dan voel ik iets van verdriet en laat ik een aantal tranen lopen. Ook besef ik hoe mooi symbolisch deze ont-moeting was: dat ik de essentie van vrij voelen gevoeld had en dat ik de vrijheid voelde daar te zitten en dat daar dan meteen iemand ook de vrijheid voelde om op af te komen. Ik kan me namelijk heel goed voorstellen dat je iemand op een boomstronk met rust laat, die zit daar immers vast zijn ding te doen, zeker als het zo’n eindje van het pad af is. (Ohhh, leuke woordspeling: is zeker ‘van het pad af’ 😉 )
Dank je wel wandelaar met je honden.

Kun je voelen over welke vrijheid ik het heb?
Het gaat niet over vrij zijn in tijd. Je kunt namelijk nog zoveel vrijetijd hebben, maar niet de vrijheid voelen waar ik het nu over heb. Het is de vrijheid die je voelen kan, vrij zijn om te zijn wie je bent… ? …maar dat dekt de lading ook niet helemaal. Dichter bij kom ik als ik zeg: oké zijn met wie je bent en hoe alles om je heen is, dan mag je verbinding maken met je diepste zijn. Die verbinding, dat is het! …volgens mij….. Hmmm het is gewoon lastig te omschrijven. Als je het (eens) voelen kan dan weet je precies wat ik bedoel.

Die ontmoeting  met die wandelaar is een mooi ezelsbruggetje om nog even te vertellen waarom ik schrijf. Ik voelde iets van vrijheid en hij heeft dat ook gevoeld. We hebben met z’n allen invloed op elkaar. Een eerder blog lag een poos gelden al een paar dagen klaar, maar ik twijfelde of ik het zou plaatsen. Soms voel ik me ook echt wel onzeker, hoor. Maar toen bedacht ik: als ik ook maar voor één iemand iets kan betekenen dan is het voor mij al goed. Ik hoop namelijk dat het delen van mijn dingen een ander iets kan brengen. Soms kan een zin of een gedachte van een ander iets voor je doen, in werking zetten. Enfin, ik plaats dus dat bericht en wat denk je? Is er een lieve lezer die me belt naar aanleiding van m’n schrijven! Ja, ik krijg meteen de bevestiging van het universum, ik heb één iemand bereikt. Dat was zo’n fijn moment en gesprek. Dank je wel lezer 😉
En vervolgens ben ik nu weer een blog verder en ik merk dat hoe meer ik deel van mezelf, hoe meer andere delen, ik heb regelmatig gesprekken naar aanleiding van mijn schrijven. En dat is werkelijk zo ontzettend fijn! Vorige week ook weer een heel fijn gesprek mogen ervaren waarin iemand zich bloot durfde te geven. En reken maar dat je dan mooie contacten met elkaar kan hebben! Dat je gewoon mag delen en zijn wie je bent. Dank je wel fijn persoon 😉 Wees maar het wonderlijk wezen dat je bent.

Ik schrijf net over verdriet voelen en dat ik tranen laat lopen. Bij het over lezen verplaatste ik me even in een ander en dan kan het zijn dat je denkt ‘oh, verdriet, huilen…wat vervelend.’ Maar ik wil nog even benadrukken zoals ik in het vorig blog (hier) schreef dat het om het voelen van een emotie gaat. Ik ervaar het als pure emoties, zonder oordelend denken. Ik denk dat als je je emoties zo kan voelen dat het altijd mooi is….

Ik voel gewoon dat dit (weer) een bijzondere tijd is, en ik hoor regelmatig van anderen dat ze dat gevoel ook hebben. Ik ben grote mensen (lees: grootse) dingen aan het doen, ik voel de verschuivingen. <3
Door samen te delen kunnen we samen groeien, we zijn immers al verbonden met elkaar.
We zijn het soms alleen vergeten….

(latere aanvulling)
Oké, dan valt er, na het plaatsen van de tekst, een kwartje….
Ik loop daar en voel me vrij… Door het denken aan de workshop komt het element van vrij-voelen in mijn gedachte. Ik voel me vrij en denk er aan, input van twee kanten dus. En dan voel ik verdriet… Het ging niet om het concept van vrij-voelen, daar was het verdriet niet om, niet om het gemis van deze staat van zijn! Door het voelen van deze vrijheid voelde ik even puur een stukje van verdriet wat in mij is. Door het vrij voelen mocht iets een beetje aan de oppervlakte komen! Dat is wat er gebeurde.
Hoe dan ook, ik weet nog steeds wat me te doen staat.
Kijk, en zo werkt het schrijven voor mij ook: dat ik tot inzichten kom 😉

Nog even over een andere ont-moeting. Ik vroeg haar (omdat ik van vragen hou, over dingen nadenken kan soms zo verhelderend zijn): waarom moet je zoveel hoesten? Ze vertelde dat dat ook met vastzittende emoties te maken kan hebben. Haar antwoord zette mij over mezelf aan het nadenken. Ik schreef in het vorige blog toch over weer voor het eerst ziek zijn? Nou, ik heb nog steeds een hele zwoele stem 😉 ….oké gewoon hees dan… En ik heb het gevoel dat er heel veel slijm in mij reutelt. Nou dat is gewoon zo, ik maak de meeste vreemde geluiden als ik adem of lach. Maar…ik ben er blij mee, want ik geloof echt dat er vastzittende dingen los aan het komen zijn. Zie hier ook mijn momentje van vandaag.
En nu weet ik dat ik de volgende keer echt over het lichaam ga schrijven! Want hier ben ik weer bij dat punt aan beland.

Leave a comment